RSS

Monthly Archives: February 2014

සාම්ප්‍රදායික පැදුරු නිශ්පාදනයේ නියුතු කාර්මිකයන්ගේ නිශ්පාදන හා බැඳි නස්පර්ශනිය උරුමය

ඓතිහාසික සන්ධර්භය

Mat Weavers - Ceylon (Sri Lanka) c1880

සම්ප්‍රදායික කර්මාන්ත ලෙසින් හඳුන්වනු ලබන්නේ අනාදිමත් කලක සිට පැවතෙන පරම්පරානුගතව පවත්වාගනු ලැබූ ගෘහ කර්මාන්තයි. මේවා හුදෙක් පදනම් වූයේ මිනිසා ගමන් වාසය කළ පරිසරයෙන් පහසුවෙන් සපයා ගත හැකි අමුද්‍රව්‍ය භාවිත කරමින් තම දෛනික අවශ්‍යතා සපුරාගනු වස් තමන් විසින්ම කළ නිර්මාණයන් මතයි. අප අද මේවා “නිර්මාණ” ලෙස නම් කළද අනිත ගැමි ප්‍රජාවට ඒවා තම දෛනික දිවියේ එක් අංගයක් පමණක් විය. “පැදුර” සැලකූ කල සරල ගැමි දිවියේ ඒවා ආවශ්‍යයික අංගයක් පමණක් වූ බව පෙනේ. මෙය විශේෂයෙන්ම ජන පරිභෝජනයට එක් වන්නට ඇත්තේ කෘෂික දිවියක් ඇරඹීමෙන් පසු මිනිසාගේ පෙර පැවති සරල අවශ්‍යතා ක්‍රම ක්‍රමයෙන් සංකීර්ණ වන්නට පටන්ගත් පසු විය හැකිය.

වගා බිමෙන් නෙළා ගත් ධාන්‍ය වියලීම නිදා ගැනිම, වැනි කාර්යයන් සඳහා මුල් සමයේ සත්ව සම් භාවිතයට ගන්නට ඇතැයි උපකල්පනය කළ හැකිය. නමුත් දඩයම මුල් කරගත් ජීවන රටාවෙන් දුරස් වන තරමට කෘෂිකාර්මික බිම් පුළුල් කරමින් වඩාත් කාර්යක්ෂම කෘෂිකාර්මික පසුබිමක් සකසා ගන්නට වන් යුගයක පුළුල් වූ අවශ්‍යතා රැසකට විසඳුමක් ලෙස ඇසිරීමේ කටයුතු සඳහා සත්ව සම් වලට වඩා උපයෝගීතාවයෙන් වැඩි යමක් ඔවුනට අවශ්‍ය වන්නට ඇත. නිදර්ශනයක් ලෙස මැටි භාණ්ඩ නිශ්පාදනයේ මූලිකම අවස්ථdවේ හමුවන සාධක වලදි විද්‍යමාන වන, ශාකමය අවශේෂ භාවිතයෙන් සකස් කළ කූඩයක ආධdරයෙන් මැටි බඳුන් නිශ්පාදනය සැලකිය හැක. එසේනම් ශාකමය ද්‍රව්‍ය භාවිතයෙන් වියමන් වලින් යුත් නිශ්පාදන කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ ඉතිහාසය ඒ දක්වා අතිතයකට අයත් බව උපකල්පනය කළ හැක. මෙහිදී නිදර්ශන ලෙස මෙසපොතේමියාවෙන් වසර 4000-5000 පමණ කාලයකට පෙර තෘණ පැදුරු භාවිත කළ බවට ලැබෙන සාධක පෙන්වා දිය හැකිය (නාගොඩවිතාන, 2010, 254) Read the rest of this entry »

Advertisements
 
9 Comments

Posted by on February 6, 2014 in Uncategorized

 

මානවවංශ පුරාවිද්‍යාව හා සත්ව පාලනය පිළිබඳ විමර්ශනයක්

සැකසුම :- තිලිනි නදිකා ෂැල්වින්
පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය
පුරාවිද්‍යා පශ්චාත් උපාධි පාඨමාලාව
2013-1014
මානවවංශ පුරාවිද්‍යාව යනු
කාලය හා අවකාශය අතර මිනිසාගේ මැදිහත්වීමෙන් සිදුවූ ගනුදෙණුවේදී මානව පරිණාමය හා බැඳි මානවයාගේ ක්‍රියාකාරකම්හි වර්ධනීය පියවර සියුම්ව අවධානය යොමු කළ යුතු වූ විෂය පථයකි. මානවවංශ විද්‍යාවේ පුරාවිද්‍යා කාර්යයභාරය වූ මානවවංශ පුරාවිද්‍යාව සැලකිල්ලට ගැනීමේදී නොදන්නා යුගයක, නොදන්නා සමාජයක් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේ ප්‍රවණතාව මේ ඔස්සේ ලැබෙන බව අවිවාදිතය. කැණීම් බිම් වලින් හමු වන්නා වූ මිනිසා විසින් උපයුක්ත කරගනු ලැබූ ද්‍රව්‍යාත්මක සාධක තුළින් අතිත මානවයාගේ චර්යා රටා සහ සංස්කෘතිය ප්‍රතිනිර්මාණය කරගනු ලබන්නේ යම් සේද, වත්මන් ප්‍රාථමික සමාජ අධ්‍යයනයට ගැනීමේදී ලැබෙන සාධකද මේ කෙරෙහි වඩාත් වැදගත් තොරතුරු අනාවරණය කරයි. සංස්කෘතිකමය වෙනස්විම් වලට නැඹූරු නොවී සිය සාම්ප්‍රායික සිරිත් විරිත් අනන්‍යතාවන් තවමත් පෙර මෙන්ම හැකිතාක් ආරක්ෂා කරගනිමින් ස්වභාවික පරිසරය මත සිය යැපීම් පවත්වා ගනිමින් ජීවත් වන ඇතැම් ප්‍රාථමික ජන කණ්ඩායම් අදටත් බොහෝ රටවල්හි වාසය කරන අතර මානවවංශවිද්‍යාත්මක අධ්‍යයනයන් සඳහා මෙකී ජීවමාන ජන කණ්ඩායම් උපයුක්ත කර ගනී.
සත්ව පාලනය ඇරඹීමට පූර්වයේ සමාජය
ලැස්කෝ ඇල්ටමීරා කෝගූල් වැනි ගුහාවන්හි හමුවන හස්ථි (මැමත්) රූප, අශ්ව රූප, ගව රූප, මුව රූප ප්‍රාග් ‍ඓතිහාසික සමයට අයත් වන නමුත් ඉන් ගෘහාශ්‍රිතකරණය කළ බවට සාධක හමු නොවේ. නමුත් මෙහිදි අවධානය යොමු කළ යුතු වැදගත්ම සාධක කිහිපයක් වේ.
උක්ත සමාජයේ පිරිස් සිය ආහාර අවශ්‍යතා සඳහා සමූහ වශයෙන් එක්වී දඩයමේ ගිය බවට සිතුවම් තුළින් ලැබෙන සාධක
  • ·       දෛනික සංචාරක දිවියේ අවස්ථා
  • ·       යැපුම් අර්ථක්‍රමය කෙරෙහි බලපෑ අභිචාර හා විශ්වාස
  • ·       දඩයම් තාක්ෂණය පිළිබඳ ලැබෙන සාධක
ඒ අනුව වනගත සතුන්ගෙන් ලබාගත් මාංශමය ආහාර වෙනුවට සිය අහාර පරිභෝජන රටාවේ සීමා ඉක්මවා යමින් කිරි, බිත්තර ආදිය පහසුවෙන් ලබා ගැනිමටත් නවශිලා විප්ලවයෙන් පසු ඇරඹි කෘෂිකාර්මික දිවියේ තාක්ෂණික අංශය වඩා වර්ධනය කරගනිමින් වගාව සඳහා සතුන් උපයෝගී කර ගැනිමටත්, අර්ධ සංචාරක දිවියේ පරිවහන අවශ්‍යතා උදෙසා සතුන් දායක කර ගැනිමටත් මිනිසාට හැකි විය. Read the rest of this entry »
 
 
%d bloggers like this: